Bomen voor bouwwerken

Sinds kort heb ik een nieuwe moestuin die ik op permacultuur wijze wil gaan bewerken. T gaat maar liefst over 4 a500 vierkante meter. N groot deel van deze grond ga ik met karton afdekken. Daaroverheen komt een dikke laag nog te maken compost. Op dit moment fiets ik drie maal per week met een emmertje keuken afval van de pizzeria in mijn dorp naar mijn compost hoop. Een compost hoop bestaat uit keuken afval en tuins noeisel gemengd met dierlijke mest. deze ben ik dus aan t opbouwen.

Over een half jaar zal t mooie compost zijn.

Al fietsend kwam ik door een eikenlaan. de tuin is 2,5 km van mijn huis. Men was druk doende de eiken op te kronen (de lage takken eraf te halen). De enorme takken gingen vervolgens door een versnipperaar, om afgevoerd te worden naar de papierfabriek. Dood zonde vindt ik dat. Ik beldde een vriendin en al snel waren we bezig met takken slepen zo groot als bomen. We leken wel trek paarden. Ondertussen bedacht ik me hoe we dat toch eens zouden vervoeren naar plaats van bestemming ongeveer 1 km verderop.. Vanochtend vroeg knipten we minder bruikbare stukken af met een snoeischaar en brachten de zware takken naar onze plek.

Daar mogen ze later een nu nog te dromen onderdeel zijn van een afdak. Wat een leuke actie was dat.

Tuin en vakantieoppas

Vandaag trof ik tijdens mijn uitlaat rondje een hondenkennis. Zoals alle honden bezitters wel kennen. Toevallig is ze ook n tuin kennis. Ze weet van mijn tuin passie . Nadat ik vertelde dat ik met een nieuwe website gestart was www.annemiekharing.nl vertelde ze mij haar vakantieverhaal. Zij is gek op fuchsiaas en had er twee voor haar verjaardag gekregen die er geweldig uitzagen. Vervolgens ging ze op vakantie. Ze had de oppas voor katten en tuin goed geregeld vond ze. Al hadden de mensen geen groene vingers. Toen ze terugkwam was er nog net n levend sprietje aan een fuchsia te zien. De tuin zag er levenloos uit..Had ze maar aan mij gedacht zei ze, een volgende keer zou ze dat zeker doen!

Aanwezig zijn

Heel even om een uur of 4 lag ik op mijn grote witte zeildoek zeil languit. Midden in t bos en midden in de zon! Helemaal alleen en zo rijk! De zon blakerde me en ik wist niet of ik nou voelde, hoorde, luisterde en of fluisterde. Ik was aanwezig daar op dat open veld midden in t bos. Een stilte, rust helemaal voor mij moment waarin mijn lijf aan het ontspannen was.
Vogeltjesgeluiden en ruizen van wind en bomen werd een totaal waarneming en ik voelde me vrij en verbonden tegelijkertijd. Zoals je je alleen maar kan voelen als je weg bent van de grote mensen massa, en de huizen ,de straten, de wegen ,de autoos die eigenlijk altijd belasten.

Even daarvoor was ik aan t sjouwen geweest met zeildoek , bakstenen, plastic zeiltjes, n zak met keukenafval en een emmer met blad water en mest allemaal in een kruiwagen tesamen. T prille begin van een moes tuin. Althans voor mij. Ik doe aan permacultuur.

amerikaanse bosbes

Zo enorm heerlijk! Ik heb net in aangenaam gezelschap en de zon op mijn bol eindeloos amerikaanse bosbessen mogen plukken van enorme struiken op een zonnige open plek in t bos. daarna was t spielerei en relaxed om compost te karren 100 meter verderop naar mijn toekomstige composthoop in mijn moesbostuin. Afstanden en hoeveelheden zijn op zo’n stuk grond zo anders dan als je n lapje bewerkt zoals in een volkstuincomplex. Wanneer ik start met lopen moet ik eerst bedenken wat ik mee ga nemen naar die 100 meter verderop. vergeet ik de kruiwagen een riek of mijn fototoestel dan betekentd at buiten t werk zelf weer 200 meter lopen door hoog gras. En toch voelt t enorm wild en vrij. Onderweg een zwart geel gekruiste spin tegenkomend in haar web, kornoelje die langzaam rood kleurt en nog veel meer.. ploegend sjouwend door t hoge gras met de zon op mijn bol.

Goedemiddag

 

Permacultuur-moestuin

De website is  nog niet online. Toch start ik met bloggen. Dan heb je als lezer straks meteen wat te lezen. Ik zit dus nu achter mijn laptop uit t raam kijkend wat te schrijven.. heerlijk is dat want er is altijd wel wat, wat ik beleeft heb of wat ik waarneem waar een verhaal aan vast zit wat ik graag deel. De postbode komt net langs en loopt door mijn ligusterboog in wording heen naar mijn voordeur.. ze zwaait, ik wuif terug en daar gaat ze weer door mijn ligusterboog poortje.

Zo meteen klap ik de laptop dicht en verruil ik mijn rokje en teenslippers voor n stevige broek en dichte stevige stappers. Ik ga aan de gang met composthoop en mest.. en zal t gaan verplaatsen per hondenkar naar mijn nieuwe toekomstige tuin van 500 vierkante meter midden in t bos. Om te beginnen zet ik daar n immense compost hoop op. Elke keer dat ik er heen ga zal ik n beetje mest, compost hooi blad of takken erbij toevoegen. Waarom?

Komende winter ga ik de bostuin in zijn geheel afdekken met karton en wollen dekens. Ik ga daar bovenop mijn zelfgemaakte compost opbrengen in een dikke laag. Ik zal zo doende een vruchtbare bodem laten ontstaan voor toekomstige gewassen die in 2017 vanuit zaad of stek op mogen groeien dat t n lieve lust is. T begin van een permacultuurtuin. Wat dat is vertel ik later. Maar voor nu; ‘kom op met de geit of moet ik zeggen riek. Aan de slag laptop dicht broek en stappers aan Ole!’